Ouzo, (Yunancada: ούζο) Yunan halkına özgü rakiya benzeyen ama daha az anasonlu bir içkidir.

Tarih

Ouzo’nun kökleri tsipouro’ya dayanıyor. 14. yüzyıl da Athos Dağı’nın bir manastırda yaşayan bir grup rahip tarafından yapılmıştır. Rahipler iki çeşit içki yapmıştır bir tanesi anasonla diğeri anasonsuz. Zamanla anasonla tatlandırılan içki ouzo olarak adlandırmıştır.

Modern ouzo damıtması 19. yüzyılın başında başlamıştır. İlk Ouzo damıtım, 1856 yılında Tyrnavos’ta Nikolaos Katsaros tarafından başlamış ve ünlü ouzo Tirnavou üretilmiştir.Ouzo üreticiler, 1932 yılında damıtmada bakır kullanmaya başlamışlardır ve artık üretimde standart bir yöntem geliştirilmiştir. Bugün ouzo nun en büyük üreticilerinden biri, Midilli adasının güneydoğu kısmında Plomari’nde, Varvayanis (Βαρβαγιάννης) ‘dir. Aynı köyde Pitsiladi (Πιτσιλαδή), yüksek kaliteli ouzonun farklı bir çeşiti de damıtılır.

Ouzo’nun anlamı bazı kaynaklara göre İtalyanca uso kelimesinden, bazı kaynaklara göre ise Türkçe üzüm kelimesinden gelmiştir. Osmanlı Sultanı için rakılar gemilerde özel olarak yapılmış tahta sandıklarda taşınırdı. Sandıkların üzerine “Marsilya’da kullanılmak üzere” yazısı İtalyanca “uso Masslia” diye yazılmıştır. Bir rivayete göre bir grup Yunan bu sandıkları açıp rakıyı denemişlerdir.

Damıtmaya gelince Aromalı tohumlar üç gün boyunca suda bırakılır ve devamında karışım alkol ile karıştırılır. Daha zarif bir sonuç için bir dizi damıtma işlemi takip eder. Bu ideal alkollü içkinin aroması ve olağanüstü tadı Yunanistan doğasında fazlaca bulunan bazı özel bitkilerden ve bu bitkilerin ouzonun damıtılmasında kullanılmasından gelmektedir. Her bir damıtıcı nesilden nesile geçen ve bir aile sırrı olarak saklanan kendi tariflerine sahiptir. Bu tariflerin başarısı imbiğin kalitesinden ve aromatik bitkilerle teker teker veya eşleştirilerek karıştırılmasından dolayıdır.Küçük imbiklerde yapılan damıtma, ‘ev yapımı’ dokusu ve tadının sırrını saklar.

Ouzo, geleneksel küçük bir bardakta buz küpleri ile servis edilir ve su ile karıştırılır. Ouzo, suyla ve buz parçalarıyla birlikte renk değiştirir. Ayrıca ouzo sek de içilir. Ouzo geleneksel meze denilen çeşitli küçük tabaklar ile servis edilir. Bu mezeler, genellikle küçük taze balık, patates, zeytin ve beyaz peynir olmaktadır. Ouzo meyan benzeri, ancak daha yumuşak olan absent benzeri bir tadı olduğu söylenebilir.

25 Ekim 2006 tarihinde, Yunanistan münhasıran Rum ürünü olarak ouzo etiketlemek için hak kazandı. Böylece Avrupa Birliği, Yunan içeceklerin ismini yani ouzo, tsipouro ve tsikoudia Yunanistan ve Kıbrıs dışında başka Avrupa içki üreticileri tarafından yapılmasını yasaklamıştır.